شارژ روی...

                          

بای‌پس یا آنژیوپلاستی؟ مساله این است!

بر اساس آخرین مطالعات انجام شده، آن دسته از بیماران قلبی که برای رفع انسداد شریان‌های خونی‌شان روش آنژیوپلاستی را برگزیده‌اند، امکان اینکه مجبور باشند در آینده مجددا از این روش یا روش‌های درمانی دیگر استفاده کنند، زیاد است... در نشستی که اخیرا جامعه‌ جراحان قلب و عروق اروپا درباره درمان بیماران مبتلا به انسداد عروق قلبی در مونیخ برگزار کردند، این سوال مطرح بود که بین روش‌های درمانی بای‌پس و آنژیوپلاستی‌، انتخاب کدام بهتر و عاقلانه‌تر است تا کمترین مشکل و عوارض جانبی را برای بیمار در پی داشته باشد و احتمال برگشت‌پذیری بیماری را هم به حداقل برساند؟ نتیجه بحث‌ها و تحقیقات این متخصصان نشان داد که احتمال بازگشت بیماری و احتیاج مجدد به روش‌های درمانی دیگر (پس از یک سال) در بیمارانی که آنژیوپلاستی کرده‌اند، دو برابر است. به گفته دکتر هینز درکسل، استاد دانشگاه اینسبراک استرالیا، اگر بیماران قلبی می‌خواهند حداقل ۱۰ سال از شر مشکلات قلبی خلاص شوند باید جراحی‌ای را بپذیرند که لازمه‌اش شکافتن قفسه سینه است. به عبارت دیگر عمل باز قلب بهترین پیشنهادی است که می‌توان به بیماران دچار انسداد عروق قلب کرد. ● وقتی رگ‌های قلب ‌گرفتگی دارد وقتی رگ‌های قلب دچار گرفتگی می‌شوند، متخصصان قلب و عروق ۲ گزینه پیش‌رو دارند. اولین گزینه که قدمت بیشتری هم دارد، انجام عمل بای‌پس قلب است. گزینه دیگر هم که در سال‌های اخیر وارد بازار پزشکی شده، آنژیوپلاستی است که طرفداران زیادی دارد. شاید به این خاطر که در این روش احتیاج به عمل باز قلب از بین می‌رود. در آنژیوپلاستی که برخی افراد آن را با نام بالن می‌شناسند، پزشکان بالنی را وارد رگ‌های مسدود قلب می‌کنند و با این کار سبب خارج شدن زایداتی می‌شوند که باعث گرفتگی رگ شده؛ در نتیجه، خون دوباره در رگ‌ها به جریان درمی‌آید. پزشکان اروپایی بیش از ۳ هزار بیمار قلبی اروپایی و آمریکایی را که عمل باز قلب یا آنژیوپلاستی انجام داده بودند مورد مطالعه و بررسی قرار دادند. البته این فقط بیمارانی را که یک یا دو رگ مسدود داشتند، دربرمی‌گرفت. یک سوم این بیماران به علت شرایط خاص ژنتیکی نیاز به جراحی داشتند اما روی بقیه بیماران به صورت تصادفی عمل باز قلب یا آنژیوپلاستی انجام شد و نتیجه این بود: «بیمارانی که آنژیوپلاستی‌ شده بودند، به طور متوسط به ۵ استنت در رگ‌هایشان نیاز داشتند.» استنت‌ها فنرهای کوچکی هستند که مانند یک ستون در رگ‌ها کار گذاشته می‌شوند تا مانع رشد دیواره رگ و به هم چسبیدگی و انسداد آن شوند.بعد از گذشت یک سال، محققان به این نتیجه رسیدند که میزان مرگ و میر در بین هر ۲ گروه از بیماران تقریبا یکسان و برابر است: «۷/۷ درصد در بین بیمارانی که عمل باز قلب انجام داده بودند و ۶/۷ درصد در بین آنهایی که مورد آنژیوپلاستی قرار گرفته بودند اما حدود ۱۴ درصد از بیمارانی که آنژیوپلاستی شده بودند پس از یک سال دوباره مجبور بودند این روش یا روش‌های درمانی دیگری را به خاطر بازگشت بیماری‌شان تجربه کنند، در حالی که این رقم در بین بیماران عمل شده تنها حدود ۶ درصد بود.» از طرفی، امکان حمله قلبی در افرادی که عمل باز انجام داده بودند ۲ درصد بود که این رقم در بین آنژیوپلاستی‌ها صفر بود و به عقیده پزشکان این امر به خاطر آن است که خطر حمله به طور ذاتی در بیمارانی که عمل باز قلب انجام داده‌اند، وجود دارد؛ در حالی که این خطر بیماران آنژیوپلاستی‌شده را معمولا تهدید نمی‌کند. ● مقاله پر سر و صدا در یکی از پر سر و صداترین مقالاتی که در مجله معتبر پزشکی نیو انگلند در ژانویه ۲۰۰۹ به چاپ رسید، متخصصان اعلام کردند که هنوز هم عمل بای‌پس بهترین و مناسب‌ترین گزینه برای باز کردن عروق مسدود قلب است. به همین خاطر پزشکان متخصص قلب و عروق قبل از هر کاری باید در مورد اثربخشی بیشتر بای‌پس و امکان برگشت‌پذیری بیشتر در روش آنژیوپلاستی صحبت و سعی می‌کند او را متقاعد کنند که بهترین روش را با توجه به شرایطش برگزیند. طول مدت عمل باز قلب تقریبا ۵ ساعت است که بیمار در تمام این ساعات در بی‌هوشی کامل به سر می‌برد و حدودا یک ماه بعد از عمل، او سلامت خود را به دست می‌آورد و فعالیت‌های روزمره‌اش را از سر می‌گیرد اما بیمارانی که آنژیوپلاستی می‌شوند حدودا از ۳ یا ۴ روز بعد از عمل می‌توانند مانند سابق (اگر در مواردی منع پزشکی نداشته باشند) به کارهای خود بپردازند.با این حال توجه به این نکته مهم است که هرچند مدت عمل و بهبودی و پشت‌سر گذاشتن علایم پس از آن در بای‌پس بیشتر از آنژیوپلاستی است اما نتیجه و اثربخشی بای‌پس بیشتر از رقیب امروزی‌‌اش می‌باشد.وقتی که در سال ۲۰۰۳ استنت‌های پوشیده شده با دارو به جهانیان معرفی شد، بیشترین میزان فروش تجهیزات پزشکی را به خودش اختصاص داد زیرا اعتقاد پزشکان در آن دوره بر این بود که این فنرهای کوچک وقتی در رگ‌ها کار گذاشته می‌شوند دارویی از خود ترشح می‌کنند که باعث جلوگیری از رشد دیواره رگ و در نتیجه پیشگیری از انسداد آن می‌شوند و می‌توانند آنژیوپلاستی را به عملی اثربخش‌تر با امکان برگشت‌پذیری کمتری نسبت به بای‌پس تبدیل نمایند اما تحقیقات و مطالعاتی که در سال ۲۰۰۶ انجام شد، نشان داد که خطر لخته شدن خون و عوارض جبران‌ناپذیر آن در آن دسته از بیمارانی که از استنت‌های دارویی استفاده کرده بودند، بعد از چند ماه یا حتی یک سال پس از انجام آن بسیار افزایش یافت و همین امر باعث شد تا پزشکان در استفاده از این نوع استنت‌ها احتیاط بیشتری بکنند و فقط در موارد خاص و در بیمارانی که چاره‌ای جز استفاده از استنت دارویی ندارند، از آن استفاده نمایند. پزشکان بر این امر تاکید دارند که اطلاعات و تحقیقات بیشتری برای پی بردن به معایب و مزایای عمل بای‌پس و آنژیوپلاستی در مقایسه با هم نیاز است و برای اینکه مشخص شود روش‌های درمانی مختلف چه تاثیری روی بیماران داشته است تا بتوان نتیجه‌گیری صحیحی از آنها کرد حداقل به ۵ سال زمان پس از درمان نیاز است و شاید پس از ۵ سال بتوان گفت که آیا درمانی که روی بیمار انجام شده نتیجه موثر و دلخواه را برایش در پی داشته یا نه؟ روش جراحی CABG یا پیوند بای‌پس عروق کرونر قلب یک عمل جراحی باز است که در آن، از یکی از شریان‌های پا که به عضلات خون می‌رساند، پیوند برداشته و یک سر‌ آن را به آئورت و سر دیگر آن را به پشت قسمت مسدود شده قلب پیوند می‌زنند. این روش معمولا در افرادی استفاده می‌شود که بیش از دو یا سه رگ تنگ داشته و رگ‌هایش خراب و مشکل‌دار هستند یا هر سه رگ اصلی کرونر آنها تنگی‌های وسیع دارد. اما در افرادی که یک یا دو رگ از رگ‌های خون‌رسان قلب‌شان به خصوص در قسمت‌های ابتدایی رگ مسدود شده و هنوز کلفت است آنژیوپلاستی کرده و بالون‌می‌زنند تا لوله‌هایی وارد سرخرگ‌های مسدود شود و آنگاه بالون‌های متصل به آن را باد می‌کنند تا راه باز شده و سپس استنت می‌گذارند. ضمن اینکه دوجور استنت داریم: دارویی و غیردارویی. استنت دارویی به ندرت لخته می‌شود ولی در استنت غیردارویی بیمار نیاز دارد روزی یک عدد قرص بخورد در صورتی که بعد از استنت‌گذاری حتی پس از گذشت یک سال، قرص‌های ضد انعقاد خون بیمار قطع شود، حدود ۲۰ تا ۴۰ درصد خطر سکته قلبی وجود دارد و بنابراین در این روش بیمار محکوم است که یک عمر از داروهای ضد انعقادی استفاده کند. معمولا در آنژیوپلاستی یکی از عوارض‌ نسبتا شایع این است که اگر پزشک تبحر کافی نداشته باشد، طی فشاری که توسط بالون به رگ وارد می‌شود، رگ پاره می‌شود که البته در بیمارستان‌هایی که آنژیوپلاستی انجام می‌شود دکتر بی‌هوشی و جراح قلب آماده‌اند تا در صورت نیاز به بیمار کمک کنند. از عوارض روش قلب باز هم این است که ممکن است رگ‌ها خوب به هم پیوند نخورند یا به هم بچسبند. از طرف دیگر در جراحی‌های باز، باز شدن قفسه سینه بار روانی زیادی را برای بیمار به همراه دارد و وضعیت عمومی بیمار پس از عمل و بهبود و ترمیم زخم‌ها از دیگر مشکلات بیماران بعد از جراحی‌های باز قفسه سینه است. در آنژیوگرافی مشخص می‌شود که کدام بیمار برای عمل جراحی قلب باز و کدام بیمار برای استنت مناسب‌تر است و این بستگی به قسمتی از رگ‌های کرونر دارد که مسدود شده است.

منبع: آسوشیتدپرس نظر کارشناس - دکتر حسن عارفی استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران، متخصص قلب و عروق ترجمه: ندا احمدلو

نوشته شده در تاریخ جمعه 27 آبان 1390    | توسط: Zeinab-R-A    |    | نظرات()

پامب

                                

فشار خون

گاهـی اوقـات فشارهای زندگی باعث می شود که جلوی دیگران وانمود کنید که فشار خون دارید.اما آیا فکر کرده اید که ممکن است واقعاً فشار خون داشته بــاشید ولی از آن بـی خـبـر بـاشــید؟ بــا وجود آماری که خبر از ۱۲ میـلـیـون ایـرانی مـبـتلا به فشار خون میدهد، شما چگونه میتوانید مـطمئن باشید که در خطر ابتلا به آن نیستید؟ علت های آن را بـرایـتان بیان می کنیم. مطالعه کنید و از این مسئله مطمئن شوید.
فشار خون چیست؟
فـــشار خون بالا، زمانی ایجاد می شود که فشار خون در
دیواره رگ ها بیش از حد معمول بالا رود. این وضعیت بسیار خطرناک است، زیرا گاهی اوقات تاثیرات مخرب آن در مرور زمان افزایش می یابد. و حتی ممکن است تا زمانی که به بالا ترین حد ممکن نرسیده باشد، مشخص نشود. و این مسئله باعث شده است که گاهی از فشـار خـون بـــــــه " کشنده آرام " هم یاد کنند. مخالف آن، یعنی فشار خون پائین زمانی اتفاق می افتد که فشاری که خون را در رگها به سمت قلب و مغز و سایر اعضاء داخلی بدن می رساند، بسیار کم شود که باعث سر گیجه و منگی می شود.
عوامل فشار خون
عوامل بسیاری منجر به فشار خون می شوند که شامل عوامل وراثتی، چاقی، مصرف بالای الكل ، مصرف بالای سدیم و سن بالا است. همچنین زیاد یکجا نشستن، فشارهای عصبی، مصرف کم پتاسیم و کلسیم و مقاومت در برابر انسولین نیز باعث بالا رفتن فشار خون می شود. آمریکایی ها و افریقایی ها بیشتر در معرض ابتلا به فشار خون هستند. بنابر تحقیقاتی که در مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها شده است، %۶۴ همه مرد های بالای ۷۵ سال مبتلا به فشار خون هستند. هر چند، بالا بودن فشار خون همیشه نشان دهنده ابتلا به این عارضه نیست. بعضی افراد گاهی وقتی برای اندازه گیری فشار خونشان به مراکز درمانی می روند، خواه نا خواه فشار خونشان بالا می رود.
فشار خون چگونه اندازه گیری می شود؟
برای اندازه گیری فشار خون، دو عدد باید مورد توجه قرار بگیرد: عدد سیستولی (انقباض قلب) و عدد دیاستولی (انبساط قلب).
عدد سیستولی: فشار خون در مقابل دیواره ی رگ ها وقتی قلب تازه از تلمبه زدن متوقف شده است. این عدد اول یا بالائی است که خوانده می شود. معمولاً روی ۱۰۰ یا بالاتر از آن قرار دارد. بین ۱۲۰ تا ۱۳۵ حالت نرمال است.
عدد دیاستولی: فشار خون در دیواره ی رگ ها بین هر ضربان قلب، زمانی که قلب در حالت استراحت قرار دارد است. این عدد دوم یا پائینی است که خوانده می شود. معمولاً روی ۸۵ یا پائین تر باید باشد.
انواع فشار خون
چهار نوع فشار خون وجود دارد: مطلوب، نرمال، بالاتر از نرمال و بالا. فشار خون بالا نیز به سه نوع تقسیم بندی می شوند. در زیر انواع این فشار خون ها و راه های درمانشان را بررسیمی کنیم.
علائم
تا زمانی که صدمات ایجاد شده توسط فشار خون در بدن نمایان نشده اند، هیچ نشانه یا علامتی برای آن وجود ندارد. در مراحل جدی تر فشار خون بالا (مرحله ۲ و ۳) بیمار دچار سردرد، تهوع و استفراغ و اختلالات بینایی می شود. با مرور زمان شدید تر شدن این عارضه ممکن است باعث مسدود، باریک و ضعیف تر کردن رگ ها شود. این مسئله باعث لخته شدن خون می شود که ممکن است به قلب و رگ ها، کلیه ها و شبکه چشم صدمه وارد کند.
تشخیص
پزشکتان ممکن است در معاینات سالانه خود، فشار خونتان را نیز اندازه گیری کند و این زمانی است که ممکن است تازه متوجه شوید که فشار خونتان بالاتر از حد نرمال است. اگر شک دارید، می توانید همیشه با مراجعه به داروخانه ها فشار خونتان را تست کنید و اگر عدد آن بالاتر از نرمال بود با پزشک خود تطبیق دهید تا از آن مطمئن شوید.
به طور معمول، تشخیص فشار خون بالا زمانی اتفاق می افتد که به دفعات متعدد فشار خونتان بالاتر از ۱۴۰ تا ۱۹۰ خوانده شود.
درمان
فشار خون بالایی که در مراحل اولیه قرار دارد و کمی بالاتر از حد نرمال است ممکن است با تغییر روش های زندگی مثل کم کردن وزن، ترک عادات بد غذایی ، مصرف کم تر نمک و روغن، ترك سیگار، عدم استفاده از مشروبات الكلی، کم تر کردن فشارهای عصبی و ورزش كردن درمان شود. گاهی لازم است که فشار خونتان را در منزل اندازه بگیرید تا مطمئن شوید که تغییرات انجام شده نتیجه بخش بوده است یا خیر.

                         

معالجه
اگر فشار خون به مراحل ۲ و ۳ برسد، معالجه آن ضروری است. این جا به ۴ دسته از داروهایی که برای معالجه فشار خون بالا استفاده می شوند اشاره می کنیم:
بازدارنده های ACE که از رها شدن هورمونی به نام آنژیوتنشن در بدن جلوگیری می کند و بنابراین باعث باز شدن رگ های خونی می شود. ادرار آورها که با دفع نمک و آب های زائد در بدن به این مسئله کمک می کنند. داروهای مهار کننده تپش قلب که باعث کند تر شدن ضربان قلب می شوند و به همین ترتیب فشار را نیز پائین می آورند. داروهای گشاد کننده رگ ها که رگ های خونی را باز کرده و میزان تلاشی را که قلب باید صرف تلمبه کردن خون به همه نقاط بدن کند را پائین می آورد.
گوش به زنگ باشید!
مانند سایر مسائل مربوط به قلب ، در مورد این مسئله هم باید بسیار محتاط و مراقب باشید. اگر فعال باشید، سیگار نکشید، از یک رژیم غذایی متعادل استفاده کنید، مصرف نمک را پائین بیاورید و با بدنتان به نحو احسن رفتار کنید، می توانید جلوی بسیاری از صدمات ناشی از فشار خون بالا را در بدنتان بگیرید. بسیار مراقب فشار خونتان باشید چون می تواند آغازی برای مشکلات قلبی باشد.

• برچسب ها: درمان نوین فشار خون،  

نوشته شده در تاریخ جمعه 27 آبان 1390    | توسط: Zeinab-R-A    | طبقه بندی: بیماری ها،     | نظرات()

سودهای جزایری از نوع لانگرهانس

              

باورهای غلط درباره دیابت

اگر شما به دیابت مبتلا هستید یا از میان اطرافیانتان كسی مبتلا به این بیماری است، ممكن است باورهای مختلفی از این بیماری در ذهن خود داشته باشید و گاه آنقدر به درست بودن آنها معتقد هستید كه هیچ‌گاه درباره آنها شك هم نكرده‌اید. تحقیقات دانشمندان نشان داده است كه بسیاری از تفكرات موجود درباره دیابت نادرست است و افراد باید درباره آن تجدیدنظر كنند. شایع‌ترین باورهای غلط درباره بیماری قند عبارتند از: ۱ـ ممكن است از دیگران دیابت بگیرید: خیر، علی‌رغم اینكه دقیقا نمی‌دانیم چرا بعضی‌ها به دیابت مبتلا می‌شوند و بعضی نمی‌شوند ولی درباره مسری نبودن دیابت اتفاق نظر است. این بیماری مثل سرماخوردگی یا آنفلوآنزا سرایت نمی‌كند و همان‌طور كه گفته شد، عوامل ژنتیكی و شیوه زندگی نقش مهمی را در ابتلا ی به این بیماری بازی می‌كنند. ۲ـ افراد دیابتی نباید شیرینی و شكلات مصرف كنند: خیر، اگر این مواد طبق برنامه‌غذایی سالمی مصرف شوند. یا مصرف آن همراه با ورزش باشد، هیچ مشكلی برای فرد دیابتی ایجاد نمی‌كند. در واقع می‌توان گفت مصرف این مواد چه در فرد دیابتی و چه در فرد سالم باید در حد تعادل باشد و افراد سالم هم نباید بی‌رویه از این مواد استفاده كنند. ۳ـ خوردن بیش از اندازه شكر باعث دیابت می‌شود :خیر، دیابت تلفیقی از ژنتیك و شیوه زندگی است. در واقع افزایش وزن سبب افزایش احتمال ابتلا به دیابت می‌شود. بنابراین اگر سابقه دیابت در فامیل دارید، سعی كنید از مواد غذایی سالم استفاده و ورزش كنید تا وزن خود را در حد متعادل نگه دارید. ۴ـ افراد دیابتی باید غذاهای مخصوص افراد دیابتی را بخورند :خیر، یك رژیم غذایی سالم برای فرد دیابتی مثل رژیم غذایی سالم برای یك فرد سالم است؛ یعنی میزان چربی كم (به‌خصوص چربی اشباع و ترانس)، داشتن شكر و نمك در حد متوسط، استفاده از میوه و سبزیجات و غلات با پوست كامل نه كنده شده. شكرها و موادی كه با مارك دیابتی در بازار عرضه می‌شوند، دارای هیچ مزیت ویژه‌ای نیستند. آنها هم قند خون را افزایش می‌دهند و از طرفی گران هستند و همچنین بعضی از انواع آن، دارای اثر مسهل هستند. ۵ـ افراد دیابتی باید مقادیر بسیار كمی غذاهای نشاسته‌دار مثل نان، سیب‌زمینی و ماكارونی مصرف كنند: غذاهای نشاسته‌دار جزئی از رژیم غذایی سالم هستند. آنچه مهم است، میزان مصرف در هر وعده است. نان‌هایی كه از سبوس كامل درست شده‌اند، ماكارونی و برنج و سبزی‌های نشاسته‌دار مثل سیب‌زمینی، ذرت و مواد دیگر را باید در وعده‌های غذایی خود بگنجانید. كلید اصلی میزان وعده‌های غذایی است. برای بیشتر افراد دیابتی، مصرف ۳ یا ۴ وعده غذای حاوی كربوهیدرات كافی است. غذاهای نشاسته‌ای كه حاوی سبوس كامل باشند، هم یك منبع خوب فیبر محسوب می‌شوند كه به سلامت دستگاه گوارش كمك می‌كنند. ۶ـ در افراد دیابتی احتمال سرماخوردگی یا ابتلا به بیماری‌های دیگر بیشتر است: خیر، احتمال این بیماری‌ها در فرد دیابتی افزایش نمی‌یابد ولی به افراد دیابتی توصیه می‌شود واكسن آنفلوآنزا بزنند به این دلیل كه هر عفونتی ممكن است با كنترل قندخون در فرد دیابتی تداخل داشته باشد و فرد را در معرض افزایش قند خون قرار دهد. ۷ـ انسولین باعث تصلب شرایین (سفت شدن دیواره رگ‌ها) می‌شود و فشارخون را افزایش می‌دهد: خیر، با اینكه در مطالعات آزمایشگاهی دیده شده است كه انسولین گاه این اثرات را داشته ولی در بدن موجود زنده این اثر اثبات نشده است. ۸ـ انسولین باعث افزایش وزن می‌شود و چون چاقی برای فرد دیابتی بد است، پس بهتر است انسولین استفاده نشود: متخصصان و دانشمندان با تحقیقات فراوان به این نتیجه رسیده‌اند كه مزیت كنترل قند خون به وسیله انسولین و دیگر اثرات مفید آن بسیار فراتر از خطرات افزایش وزن از آن است. ۹ـ میوه یك غذای سالم است. بنابراین فرد دیابتی می‌تواند هر چقدر می‌خواهد از آن استفاده كند: خیر، با اینكه میوه یك غذای سالم است و فیبر و املاح و ویتامین‌های فراوانی دارد ولی چون میوه‌ها حاوی كربوهیدرات (قند) هستند، بنابراین با اینكه وجود آن در رژیم غذایی لازم است ولی میزان آن باید از سوی متخصصان تغذیه تنظیم شود. ۱۰ـ دیابت نوع دوم خفیف‌تر از نوع اول است: دیابت خفیف وجود ندارد و هر نوع دیابتی باید جدی تلقی شده و كنترل شود. در غیر این صورت منجر به عوارض شدید می‌شود. ۱۱ـ افراد دیابتی در نهایت كور می‌شوند: با اینكه دیابت یكی از علل مهم كوری است ولی تحقیقات نشان داده‌اند كه با كنترل فشار و قندخون، فعال بودن، داشتن وزن ایده‌آل و ترك سیگار می‌توان احتمال صدمه به چشم‌ها را به وسیله دیابت كاهش داد. ۱۲ـ رانندگی برای افراد دیابتی خطر آفرین است: تحقیقات نشان داده است كه اگر فرد دیابتی مسوولیت‌پذیر بوده وكنترل خوبی بر بیماری خود داشته باشد، خطر ایجاد سوانح رانندگی و مشكلات برای وی از افراد دیگر جامعه بیشتر نیست. ۱۳ـ افراد دیابتی نمی‌توانند ورزش كنند: هم‌اكنون چندین نفر از قهرمانان جهان كه توانسته‌اند مدال المپیك را از آن خود كنند، مبتلا به دیابت هستند. بنابراین افراد دیابتی باید مرتبا ورزش كنند زیرا فعالیت مانع بروز عوارض دیابت می‌شود، به خصوص درباره عوارض قلبی این امر صادق است و بهتر است قبل از شروع هر نوع ورزش جدید با پزشك خود مشورت كنند. ۱۴ـ افراد دیابتی قادر به انجام یك‌سری كارها نیستند: اگر چه این باور غلط حتی به سیستم‌های اداری و مكان‌های استخدامی رسوخ كرده است ولی امروزه متخصصان سعی دارند بر این باور غلط، خط بطلان كشیده، محدودیت‌های ایجاد شده برای بیماران دیابتی را كاهش دهند.

احتمالا شما هم با مشکلات ناشی از دیابت آشنایی پیدا کرده‌اید و در ذهن‌تان این سوال پیش آمده است که چه کسانی احتمال ابتلا به دیابت را دارند. شاید هم فکر می‌کنید که این بیماری فقط به سراغ دیگران می‌آید و شما هیچ‌وقت به آن مبتلا نمی‌شوید. اگر چنین ذهنیتی برایتان پیش آمده است مطلب زیر را بخوانید... محققان به درستی نمی‌دانند چرا بعضی افراد دچار دیابت می‌شوند اما با این وجود برخی عوامل که خطر ابتلا به دیابت را بالا می‌برند کشف کرده‌اند. ● قند بالا در آزمایش خون نخستین موردی که از دیابت شما خبر می‌دهد آزمایش قند خون ناشتای شماست. اگر آزمایش قندخون (گلوکز) نشان دهد که شما در مرحله پیش دیابت هستید یا دیابت مرزی دارید شما در خطر ابتلا به دیابت هستید. همچنین اگر سابقه خانوادگی دیابت دارید احتمال ایجاد دیابت هم در نوع یک و هم در نوع دو، اگر والدین، برادر یا خواهرتان به آن دچار شده باشند، افزوده می‌شود. فراموش نکنید هرچه سن‌تان بالاتر برود احتمال ایجاد دیابت نوع دوم نیز افزایش می‌یابد. اگر هم فردی کم‌‌تحرک هستید، بدانید که بیشتر احتمال دیابتی شدن خواهید داشت. ● اضافه‌وزن داشتن اضافه وزن به شدت خطر ایجاد دیابت را می‌افزاید. اکثر افراد دارای دیابت نوع دوم اضافه وزن دارند. هر چه بافت‌های چربی بیشتری داشته باشید عضلات و سایر بافت‌ها بیشتر به انسولین مقاوم می‌شوند مخصوصا اگر وزن اضافی در اطراف شکم متمرکز باشد. ● زمینه خانوادگی به عللی که به درستی مشخص نیست، افرادی که در گروه خاص نژادی یا قومیتی یا خانوادگی خاص قرار دارند با احتمال بیشتر نسبت به دیگران دچار دیابت نوع دوم می‌شوند. همچنین بیش از نیمی از زنانی که دچار دیابت دوران بارداری می‌شوند در آینده به دیابت نوع دوم مبتلا می‌شوند. زنانی که حداقل یک کودک با وزن ۴ کیلوگرم یا بیشتر به دنیا می‌آورند نیز در خطر بیشتری قرار دارند. اختلال تخمدان پلی‌کیستیک نیز یک فرم شایع عدم تعادل هورمونی در زنان است. این بیماری همراه با احتمال افزایش دیابت نوع دوم است. تحقیقات ارتباطی بین تخمدان پلی‌کیستیک و مقاومت به انسولین را ثابت کرده است. بسیاری از زنان مبتلا به این اختلال سطوح بالای انسولین خون دارند و نسبت به تاثیر انسولین کمتر از سایر افراد حساس هستند. ● فشارخون بالا و چربی خون بالا به این علت که عامل زمینه‌ای فرد را در معرض خطر ایجاد دیابت قرار می‌دهد، احتمال ایجاد فشارخون بالا و سطوح غیرطبیعی چربی خون را نیز افزایش می‌دهد. هر کسی که به این اختلالات دچار می‌شود، باید از نظر دیابت نیز مورد غربالگری قرار گیرد. وقتی فشارخون اندازه‌گیری می‌شود به‌صورت یک کسر یادداشت می‌شود. فشارخون شما زمانی بالا تلقی می‌شود که فشارخون سیستولی شما (عدد بالایی) به طور همیشگی بزرگ‌تر یا مساوی ۱۴۰ میلی‌لیتر جیوه باشد یا فشارخون دیاستولی شما (عدد پایینی) به طور داریم بزرگ‌تر یا مساوی ۹۰ میلی‌متر جیوه باشد یا اینکه هر دو حالت قبل صادق باشند. اگر فردی که مبتلا به دیابت است دارای فشارخون بالا نیز باشد، هدف درمان فشارخون رسیدن به فشار ۱۳۰ روی ۸۰ میلی‌متر جیوه است. اصطلاح سطوح نامناسب چربی‌های خون (کلسترول و تری‌گلیسیرید) زمانی به کار می‌رود که کلسترول کلی ۲۴۰ یا بالاتر باشد یا لیپوپروتئین یا دانسیته پایین (LDL) یا همان کلسترول بد ۱۶۰ یا بالاتر باشد یا لیپوپروتئین با دانسیته بالا (HDL) (کلسترول خوب) ۴۰ یا پایین‌تر باشد و یا سطوح تری‌گلیسیرید ۲۰۰ یا بالاتر باشد. در صورتی که شما به دیابت مبتلا باشید، سطوح مناسب خیلی از این مقادیر پایین‌تر است. ● ۴ توصیه پیشگیرانه به دیابتی‌ها افرادی که مبتلا به دیابت هستند و برای درمان از انسولین یا داروهای خوراکی استفاده می‌کنند باید بیاموزند که نشانه‌های قندخون پایین را تشخیص دهند و چگونگی برخورد با آن را فرا گیرند. قندخون پایین هر زمان و در هر کجا ممکن است پدید آید. باید مراحل زیر را در صورتی که به واکنش بدن نسبت به قندخون پایین دچار شدید، انجام دهید: ۱) همیشه یک منبع فشرده قند نظیر آب نبات سفت به همراه داشته باشید. این نوع از قندها موجب افزایش قابل پیش‌بینی قندخون می‌شود البته توجه کنید که بعضی از انواع آب نبات و شکلات، قندخون را بیش از حد بالا می‌برد. ۲) اگر شما از انسولین استفاده می‌کنید، همیشه یک دستگاه اندازه‌گیری قندخون به همراه داشته باشید. این کیت‌ها احتیاج به تجویز پزشک و نسخه ندارد. ۳) به دوستان و فامیل خود در مورد حالتی که در اثر افت قندخون پدید می‌آید، توضیح دهید. مطمئن شوید آنها آموخته‌اند چگونه قندخون پایین را تشخیص دهند و درمان نمایند. به کودکان خود بیاموزید چه‌طور با اورژانس تماس بگیرند. ۴) یک هشدار پزشکی به صورت گردن‌بند و یا دست‌بند همراه داشته باشید یا کارتی که مشخص می‌کند شما فردی دیابتی هستید را به همراه خود حمل کنید. اگر شما دچار گیجی یا افت هوشیاری می‌شوید اطلاعات طبی شما برای پرسنل پزشکی دسترسی به تشخیص صحیح و درمان را تسهیل می‌کند.

دکتر مجتبی جوانبختی

• روش های پیشگیری و درمان
شش اصل درمان
درمان زخم دیابتی آسان نیست برای اینكه عوامل زیادی در شروع و ادامه زخم دخالت دارند. برای درمان موفق و با دوام لازم است كه به تمام این عوامل توجه شود:
•برداشتن نسوج مرده
•كاهش عوامل تشدید كننده
•كنترل قند
•كنترل عفونت
•آموزش بیمار
•در صورت نیاز ترمیم عروقی
هدف اولیه سعی در بسته شدن زخم است.
این امر بستگی مستقیم به عمق زخم و وجود هم زمان عفونت و یا كاهش خون رسانی دارد.به علت وجود بیماری های هم زمان استفاده از تخصص های مختلف لازم است. روش فوق نتایج بهتری دارد و همراه با كاهش قطع پا است.
برداشتن نسوج مرده و پینه و پانسمان زخم
تكیه گاه اصلی درمان، برداشتن نسوج مرده و پینه است.نسوج سیاه و مرده و سفید و پوست دله توسط تیغ جراحی در اتاق عمل یا روی تخت بیمار و یا در مطب، برداشته می شود. سعی می شود تا حفره های كور، باز و چرك تخلیه و زخم تا حد پوست سالم باز شود.زخم پا برای بهبودی، به یك محیط گرم و مرطوب و عاری از آلودگی محیط نیاز دارد. گاز آغشته به سالین این كار را به خوبی انجام می دهد ولی پانسمان های متعدد در بازار وجود دارند. مواد هیدروكولوید در پانسمان های جدید مورد استفاده قرار گرفته اند. این گروه خاصیت جذب آب را دارند.در مورد استفاده از عسل برای پانسمان زخم گزارش های مثبتی وجود دارد ولی با توجه به این مطلب كه از هفت مطالعه امتحان بالینی شش مورد از یك محقق در هندوستان است و مطالعات از كیفیت بالا برخوردار نیستند در باور این مطلب كمی شك و تردید وجود دارد.
كاهش عوامل تشدید كننده
عواملی كه باعث كاهش تشدیدكننده ها می شوند عبارتند از:
*استراحت
*بالا بردن پا و یا استفاده از جوراب كشی برای كاهش ورم پا
* برطرف كردن فشارهای غیرطبیعی روی پا
* تعویض كفش تنگ با كفش طبی
• كنترل قند
آیا كنترل دقیق قند خون همراه با كاهش عوارض بیماری قند است؟
یكی از آخرین و معتبرترین بررسی ها در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. در این بررسی ۱۴۴۱ بیمار جوان قندی از نوع یك براساس شانس به دو گروه درمانی تقسیم شده اند.گروه اول، درمان معمولی شامل تزریق مقدار معین انسولین و آزمایش خون در فواصل مشخص و هر سه ماه مراجعه به پزشك بود.گروه دوم، قند خون بیماران توسط خود بیمار در منزل حداقل روزی چهار بار اندازه گیری شده با هدف كنترل قند بین ۷۰ تا ۱۲۰ بین غذا و كمتر از mg ۱۸۰ درصد بعد از غذا. باید توجه داشت كه این شدت كنترل به ندرت توسط پزشكان و بیماران ما دنبال می شود به دلیل افت بیش از حد قند خون. در ضمن رعایت رژیم غذایی ورزشی، مراجعه به پزشك هر ماه و تماس مرتب با مشاور جزء برنامه این گروه بود.پیگیری به مدت ۵/۶ سال ادامه داشت و در این مدت بررسی مستمر و دقیق عوارض قند بر روی چشم، كلیه و اعصاب محیطی پا صورت گرفت. نتایج این بررسی كاهش چشمگیر عوارض قند را در گروه درمان فشرده و دقیق نشان داد. باید توجه شود كه در این مطالعه بیشتر بیماری عروق ریز تا عروق بزرگ مد نظر بود.در گروه كنترل دقیق قند خون موارد افت شدید قند خون (به حدی كه نیاز به دخالت درمانی داشته باشد ) سه برابر گروه مقابل بود.در بررسی های دیگری كه در بیماران دیابتی نوع تیپ دو انجام شده یافته های فوق تائید شده اند ولی در این بیماران رابطه مشخصی بین قند خون و عوارض عروق بزرگ (مانند بیماری عروق قلب و یا مغز و عروق محیطی) مشاهده نشده است.
• كنترل عفونت
بعد از تشخیص عفونت، پیش از آماده شدن جواب كشت، آنتی بیوتیك با طیف وسیع به بیمار تجویز می شود. ولی بعداً تغییرات براساس نتیجه درمان، كشت و حساسیت میكروب و مشاوره با متخصص عفونی انجام خواهد گرفت.خارج كردن چرك و برداشتن نسوج مرده همراه با آنتی بیوتیك جهت كنترل عفونت لازم است.
• آموزش بیمار
در صورت داشتن دیابت چگونه می توانیم از پاهای خود مراقبت كنیم؟ اطلاعاتی كه به بیمار در مطب داده می شود.در بیماری قند مراقبت از پاها اهمیت بسیاری دارد زیرا بیماری قند می تواند به اعصاب پا آسیب رسانده و موجب كاهش حس در پاها شود. در این حالت شما نمی توانید درد را به خوبی حس كنید و همچنین متوجه آسیب به پاهایتان نمی شوید و آسیب همچنان ادامه دارد. همزمان خون رسانی هم می تواند كاهش یابد و پای شما دیگر قادر به ترمیم زخم و مقابله با عفونت نیست. باید به این نكته توجه داشت كه از هر صد نفر بیمار دیابتی پانزده نفر دچار زخم پا و سه نفر نیاز به قطع اندام دارند.با توجه به نكات زیر شما می توانید از پاهای خود محافظت كرده تا دچار زخم و احتمالاً قطع پا نشوید:
*ثابت شده است كه كنترل شدید و دقیق قند می تواند از عوارض دیابت روی چشم، كلیه و كاهش حس پا جلوگیری نماید. در صورت امكان و با كمك پزشك معالج خود سعی كنید تا بعد از هر وعده غذایی، قند شما بالاتر از ۲۰۰ نباشد.
*از پزشك معالج خود بخواهید تا حس محافظتی پای شما را به وسیله نایلون مونوفیلامانت آزمایش كند.
*از پزشك معالج خود درخواست كنید تا نبض روی پای شما حتماً گرفته شود زیرا در صورت نداشتن نبض نیاز به بررسی بیشتری خواهد داشت. در ضمن اندازه گیری فشار مچ پا در مطب می تواند راهنمای خوبی باشد.
*همان طور كه هر روز صبح دندان ها را مسواك می زنید پای خود را معاینه نمایید و به قرمزی پوست، ورم، بریدگی پوست و زخم شدن پوست توجه داشته باشید. برای دیدن تمام قسمت پا از یك آینه استفاده كنید و اگر مشكل بینایی دارید از دیگران كمك بگیرید.
*برای درمان زخم پوست و ورم روی قسمت استخوانی پا به پزشك مراجعه كنید و از درمان «خانگی» جداً پرهیز كنید.
*هر روز پای خود را با آب ولرم شست وشو دهید. با توجه به كاهش حس پا برای اطمینان از درجه گرمای آب از آرنج خود استفاده نمایید و بعد از شست وشو، پای خود را خشك كنید، به خصوص بین انگشتان.
*ناخن را مرتب كوتاه كنید. برش ناخن باید صاف باشد و از بریدن گوشه های ناخن خودداری كنید. اگر ناخن ضخیم شده و یا در اثر كاهش دید شما نمی توانید آن را ببینید، بهتر است از دیگران كمك بگیرید.
سعی كنید پای برهنه راه نروید و در منزل از دمپایی استفاده كنید.
همیشه در انتخاب كفش دقت نمایید تا كفش تنگ نباشد (توصیه می شود از كفش های چرمی استفاده شود) و در حد امكان از كفش های پلاستیكی دوری كنید.
*كفش نو را به مدت كوتاه بپوشید تا كفش كاملاً نرم شود. زمانی كه كفش نو را از پا در می آورید پا را در رابطه با سرخی پوست معاینه كنید.
*برای محافظت پا از فشار كفش همیشه جوراب بپوشید. جوراب كتانی برای خشك نگه داشتن پا مناسب تر است. از جوراب پاره و یا وصله دار پرهیز كنید.
*قبل از پوشیدن كفش مطمئن شوید تا «ریگ» در آن نباشد.
• ترمیم رگ در صورت نیاز
برطرف كردن كاهش خون رسانی برای بهبودی زخم لازم است.درخواست مشاوره با جراح عروق در موارد زیر توصیه می شود:
- بیمارانی كه نشانه های انسداد عروقی دارند همراه با كاهش در زمان راه رفتن پیش از شروع درد.
- آنهایی كه درد دائمی دارند.
در بیمارانی كه زخم آنها به درمان جواب نمی دهد و یا بیمارانی كه دچار قانقاریا شده اند.
در این بیماران موثر ترین راه برای نجات پا انجام پیوند رگ به قسمت انتهای آن و برقراری نبض است.در صورت باز بودن شریان رانی و وجود نبض در شریان پوپلیتیال توصیه می شود كه پیوند رگ بین شریان پوپلیتیال و شریان های دور مچ پا انجام شود.نقش باز كردن رگ توسط بالن در قسمت انتهایی پا هنوز مشخص نیست.استفاده از داروهای رگ گشاد كننده موثر نیست. در تمام بیمارانی كه نارسایی خون رسانی دارند استفاده از داروهای ضدانعقادی و پلاكتی توصیه می شود.كنترل چربی خون و فشار خون و قند و قطع استفاده از سیگار لازم است.
• نتیجه گیری
در بیماران دیابتی زخم شدن پاها قابل پیش بینی و پیشگیری است. احتمال قطع پا در این بیماران زیاد است.با آگاهی بیشتر بیماران و پزشكان، امكان جلوگیری از زخم و قطع پا وجود دارد.
اقدام های موثر در پیشگیری شامل:
- كنترل شدید قند خون
- معاینه روزانه پا توسط بیمار
- مراجعه سریع در صورت مشاهده علائم
- آموزش بیمار در مورد احتمال صدمه به پا توسط كفش تنگ
- آب داغ حمام
- از درمان«خانگی» پینه پرهیز شود
- معاینه بیماران توسط پزشك متخصص دیابت از نظر حسی و خون رسانی و تغییر فرم پا در هر مراجعه
- استفاده از مونوفیلامانت نایلون جهت بررسی حس محافظتی پا
- استفاده از داپلر دستی در مطب برای معاینه رگ ها
به آن گروه از بیماران كه كاهش حس و یا نارسایی عروقی دارند توجه بیشتری می شود چون در این گروه احتمال زخم پا بیشتر است.این بیماران باید آموزش بیشتری دریافت كنند. پوسترهای آموزشی در اتاق انتظار می توانند موثر باشند.در صورت نیاز آزمایش های تكمیلی و معرفی به متخصص مربوطه لازم است.روش صحیح درمان می تواند در بهبودی زخم موثر باشد.طبقه بندی زخم با استفاده از سیستم دانشگاه تگزاس می تواند به انتخاب روش درمان كمك كند.آنتی بیوتیك برای پیشگیری از عفونی شدن زخم توصیه نمی شود. تشخیص عفونت براساس علائم بالینی داده می شود. كشت زخم برای هدایت درمان آنتی بیوتیك لازم است.عكس ساده در تشخیص زودرس عفونت در استخوان قابل اعتماد نیست. در بیشتر موارد درمان این عارضه نیاز به برداشتن استخوان عفونی دارد.در بیمارانی كه قانقاریای انگشت دارند با نبض قابل لمس در مچ پا لخته شدن شریان انگشت باید مد نظر باشد. در این بیماران استفاده از هپارین سبك زیر جلدی و قطع انگشت توصیه می شود. در صورت عفونت شدید، به نظر نویسنده بهتر است كه زخم باز گذاشته شود. گرچه دوره درمان طولانی تر می شود و نیاز به پانسمان بیشتر دارد ولی زخم بدون حادثه بسته می شود.انجام پیوند رگ و برقراری نبض می تواند به بهبودی زخم در تعداد محدودی از بیماران كه نارسایی عروقی دارند و زخم به درمان جواب نمی دهد كمك كند تا زخم بهبود یابد.

• برچسب ها: دیابت، درمان دیابت،  

نوشته شده در تاریخ جمعه 27 آبان 1390    | توسط: Zeinab-R-A    | طبقه بندی: بیماری ها،     | نظرات()

علم مادر

                      

Z-R:خیلی از فرزندان تجربی برای انتخاب رشته ی داروسازی وسوسه میشن حالا چرا؟

1.دروس متعادل

2.نسبت به دوران تحصیلی جایگاه بالاتری نسبت به سایر رشته های تجربیون داره

3.پول بله درسته پ و ل

هدف:

تربیت داروساز و نتیجه نهایی: فارغ‌التحصیلانی كه شغلشان داروفروشی یا نسخه‌پیچی است.

آنچه خواندید، تنها نظر یك نفر نیست بلكه دیدگاه صدها داوطلب آزمون سراسری است. جوانانی كه معتقد بودند وجه رشته داروسازی فقط به خاطر عنوان دكترای آن است والا این رشته حرفی برای گفتن ندارد چرا كه باید بعد از 5 یا 6 سال درس خواندن به حرفه داروفروشی رضایت داد.
این نشان می‌دهد كه متاسفانه بسیاری از مردم و از جمله تعداد قابل توجهی از داوطلبان آزمون سراسری شناخت صحیحی از رشته داروسازی ندارند. در واقع آنها نمی‌دانند كه نه تنها شغل یك فارغ‌التحصیل داروسازی، داروفروشی نیست بلكه فقط هدف این رشته تربیت داروساز نمی‌باشد. چرا كه داروسازی تنها یكی از تخصص‌های فارغ‌التحصیلان این رشته است.
در علم پزشكی برای مداوای یك بیمار روش های متعددی از جمله دارو درمانی، جراحی و روان‌درمانی وجود دارد. كه در این میان دارو درمانی به عنوان متداولترین شیوه در تمام دنیا شایع می‌باشد و رشته داروسازی، رشته‌ای است كه در همین زمینه با بیماران و مردم مرتبط می‌گردد. ازهمین?رو داروسازی عنوان مناسبی برای این رشته نیست.
چون‌ فارغ‌التحصیل این رشته نباید حتما در كارخانه‌ها یا لابراتوار داروسازی كار بكند بلكه فعالیت اصلی فارغ‌التحصیل این رشته، ارائه خدمات دارویی است. یعنی یك داروساز باید به ارائه مشاوره دارویی و بررسی روش های داروسازی و ضعف های احتمالی موجود در رژیم‌های دارو درمانی بپردازد.

در مورد اهمیت بخش داروسازی صنعتی (فرموله كردن دارو) باید گفت :

در حال حاضر حدود 40 یا 50 نوع شكل دارویی متداول وجود دارد و این در حالی است كه هر روز در دنیا شركت های مختلف داروسازی ، سیستم‌های دارورسانی جدیدتری ارائه می‌دهند و تلاش می‌كنند كه فرم دارو، بهتر و نحوه استفاده از آن ، راحت تر گردد.

توانایی های مورد نیاز و قابل توصیه :

رشته داروسازی با تحقیق و پژوهش عجین شده است و هر ساله تعدادی داروی جدید وارد بازار می‌شود كه نتیجه تحقیقات چندساله دانشگاه ها و مراكز تحقیقاتی است. به همین دلیل داوطلب این رشته باید به تحقیق علاقه‌مند باشد چون اعتبار علمی این رشته تا حدود زیادی به انجام كارهای تحقیقاتی بستگی دارد.
شاید بتوان گفت كه امروزه وجه تمایز داروسازی از رشته‌های پزشكی و دندان پزشكی در انجام پایان نامه‌های تحقیقاتی و كاربردی این رشته است.
اگر كسی به كارهای تحقیقاتی عشق می‌ورزد و می‌خواهد تحقیقی انجام دهد كه در جهت رفع دردها و نیاز‌های بشری باشد، داروسازی یكی از بهترین رشته‌های دانشگاه است كه می‌تواند آرزوی او را برآورده سازد.
دانشجوی داروسازی باید در علوم پایه مثل فیزیولوژی، شیمی و فیزیك توانمند باشد. همچنین در صورت قوی‌بودن در درس ریاضی می‌تواند در گرایش‌های مختلف داروسازی مثل طراحی دارو، سیستم‌های موجود در كارخانه‌های داروسازی و شبكه‌های رایانه‌ای داروخانه‌ها و بیمارستان‌ها از كامپیوتر بخوبی استفاده كند.
داروسازی تلفیقی از علوم پایه و بالینی است و به همین دلیل توانمندی در دروس فیزیك، شیمی و زیست‌شناسی برای این رشته ضروری است. همچنین دانشجوی این رشته برای ارائه خدمات به بیماران باید بتواند با افراد بدرستی ارتباط برقرار كرده و خوب صحبت كند و در ضمن فردی سخت‌كوش و جدی باشد چون دروس این رشته بسیار فراگیر و متنوع بوده و هم جنبه حفظی و هم جنبه فهمیدنی دارد و در نتیجه به همت و تلاش قابل توجه نیازمند است.
با توجه به این كه بیشتر كتب درسی این رشته به زبان انگلیسی است، دانشجوی داروسازی باید به زبان انگلیسی مسلط باشد تا بتواند از كتب و مجلات علمی موجود به خوبی بهره‌ ببرد.

وضعیت ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر

پس از اخذ مدرك دكترای عمومی داروسازی به شرط داشتن معدل كل بالا ، دانشجو می‌تواند در امتحان دوره تخصصی شركت كند. دانشجویان پذیرفته شده در دوره تخصصی بسته به گرایش تحصیلی خود،‌ واحدهای گوناگون و متنوع دیگری را (تقریبا 40 واحد) در سطح پیشرفته و تخصصی می‌گذرانند كه بخش عمده آن پایان‌نامه تخصصی است.
قبل از انتخاب پایان‌نامه تخصصی، دانشجو باید در امتحان جامع تخصصی كه در سطح كشور برگزار می‌شود نمره قبولی را كسب نماید. سرانجام پس از نگارش و دفاع از پایان‌نامه به اخذ مدرك دكترای تخصصی (P.h.D) نایل می‌آید.

                             

آینده شغلی و بازار کار

با وجودی كه امروزه شاهد یك بحران كاری در رشته‌های پزشكی هستیم اما نه تنها تعداد فارغ‌التحصیلان رشته داروسازی زیاد نیست بلكه كم نیز هست. چون در یك بیمارستان به ازای هر 110 تخت یك دكتر داروساز بالینی و دو دكتر داروساز عمومی مورد نیاز است. البته باید توجه داشت كه آنچه مورد نظر ما است، دكتر داروسازی است كه خدمات دارویی ارائه دهد نه كسی كه داروفروشی یا نسخه‌پیچی كند!
درست است كه در چند سال گذشته به علت تعداد زیاد فارغ‌التحصیلان، فرصت‌های كاری این رشته كم شده است اما با این وجود حدود 90 درصد فارغ‌التحصیلان این رشته جذب بازار كار می‌شوند كه از این میان بیش از 80 درصد جذب داروخانه و مابقی در صنایع داروسازی (ساخت و كنترل دارو) و كارخانه‌های آرایشی بهداشتی مشغول به كار می‌شوند و یا در كارهای اجرایی وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكی فعالیت می‌كنند.
از سوی دیگر در حال حاضر حدود 97 درصد داروهای مورد نیاز كشور (از نظر عددی) در كارخانه‌های متعدد داروسازی داخل كشور ساخته می‌شود و بدون شك كارشناسان و متخصصان موجود در این كارخانه‌ها، فارغ‌التحصیل رشته داروسازی هستند. همچنین در 5 كارخانه بزرگ داروسازی كشور وجود بخش تحقیقات دارویی و كار در این زمینه الزامی شده است. این در حالی است كه اكثر كارخانه‌های داروسازی كشور دارای واحدی به نام واحد تحقیقات هستند و در نتیجه امكان فعالیت‌های تحقیقاتی برای فارغ‌التحصیلان علاقه‌مند و مستعد این رشته مهیا می‌باشد.
در رشته داروسازی دست برای تحقیق خیلی باز است. چون علاوه بر كار در بخش تحقیقات كارخانه‌های داروسازی، فارغ‌التحصیل این رشته می‌تواند بطور خصوصی نیز بویژه در بخش داروهای گیاهی تحقیق كند و یا در حالی كه در داروخانه كار می‌كند، به تحقیقات نیز بپردازد یعنی به روی نسخه‌های بیماران مطالعات تحقیقاتی انجام دهد.

در ادامه دروسی که در طول تحصیل میخونید رو گذاشتم

ادامه مطلب

• برچسب ها: داروسازی، دروس تخصصی دارو سازی،  

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 23 مرداد 1390    | توسط: Zeinab-R-A    | طبقه بندی: معرفی رشته،     | نظرات()

کنکوری ها بخوانند!!

    


Z-R:از اونجایی که من به شدت با بروبچ کنکوری احساس همدردی میکنم و بچه های بسیار بسیار عزیز تجربی جمعه کنکور دارند چند مطلب درباره ی آرامش اعصاب براشون گذاشتم.
البته احتمالا کنکوری ها الان اعتکاف کردن نه وب گردی!!!

مصرف ماست، شیر، ماهی، گردو، موز، خرما و انجیر به دلیل داشتن اسید آمینه ضروری تریپتوفان موجب آرامش اعصاب می‌شود.

دكتر سید ضیاءالدین مظهری عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی ایران با بیان این مطلب گفت: افراد باید در طول روز از تمام گروه‌های غذایی به صورت متعادل و متنوع استفاده كنند.

وی گفت: مصرف مواد غذایی حاوی اسیدآمینه تریپتوفان مانند ماست، شیر، ماهی، گردو، موز، خرما، انجیر به آرامش اعصاب افراد كمك بیشتری می‌كند از این رو توصیه می‌شود قبل از خواب یك لیوان شیر گرم با خرما یا انجیر بنوشیم.

این متخصص تغذیه یادآور شد: ‌ویتامین‌های گروه B به خصوص B3 با تولید سروتونین به رفع بی‌خوابی كمك می‌كنند و مواد غذایی حاوی اسید‌های چرب امگا 3 و آهن نیز از كم‌ خونی جلوگیری كرده، موجب خواب راحت می‌شوند.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی ایران تصریح كرد: انواع ماهی و آبزیان، تخم كدو، تخم كتان و گردو از منابع مهم امگا 3 هستند. همچنین گوشت بدون چربی، تخم ‌مرغ و حبوبات از منابع مهم آهن محسوب می‌شوند.

وی با اشاره به اینكه كاهو و سیب دارای تركیبات آرام بخش هستند، افزود: بهتر است از سالاد كاهو در سفره شام و از سیب در سبد میوه‌های شب استفاده كنیم.

کرفس موجب آرامش اعصاب و کاهش فشارخون و کلسترول خون می‌شود

یک متخصص تغذیه گفت: کرفس به دلیل داشتن منیزیم و پتاسیم موجب آرامش اعصاب و کاهش فشارخون و کلسترول خون می‌شود.

مسعود کیمیاگر در گفت‌و‌گو با خبرنگار اجتماعی ‌فارس افزود: کرفس سرشار از ویتامین A و C است و می‌تواند تأمین کننده بخشی از نیازهای بدن به این ۲ ویتامین باشد.
وی گفت: در بین مردم رایج شده است که کرفس یا آب آن انسان را لاغر می‌کند ولی اشتباه است. در کرفس ترکیبی وجود ندارد که لاغر کننده باشد.
این متخصص تغذیه اضافه کرد: کرفس سبزی زیبا خوش عطر و پرخاصیتی است و در تغذیه مردم می‌تواند، جا داشته باشد. یک وعده غذای کرفس دار بوی بد دهان را از بین می‌برد.

 احتمالاً موادی که در معده تولید می‌شوند با مواد معطر کرفس ترکیب شده و از بوی بد دهان جلوگیری می‌کند. ۲ تا ۳ درصد آن اسانس یا عطر خوش بو کننده دهان است.
وی افزود: کرفس دارای مواد معدنی منیزیم و پتاسیم است که برای آرامش اعصاب مفید است.

کرفس تقویت کننده معده، تقویت کننده اعصاب، ضد التهاب مفاصل، ضد باکتری، ضد افسردگی، ضد نفخ، هضم کننده، کاهش دهنده فشار خون، کاهش دهنده چربی خون و ادرار آور است.

تحقیقات نشان می دهد: عرق «بهار نارنج» به عنوان یك دارو در كاهش استرس قبل از عمل جراحی مفید است.
به گزارش خبرنگار پژوهشی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) واحد علوم پزشكی ایران دكتر محمود اخلاقی در تحقیقات خود با هدف مقایسه تاثیر عرق بهار نارنج بر اضطراب بیماران قبل از عمل جراحی به بررسی تاثیرات آرام بخشی بهار نارنج به عنوان دیازپام پرداخت.
این مطالعه كارآزمایی بالینی دوسوكور تعداد 60 بیمار 14 تا 48 ساله مراجعه كننده به بیمارستان آیت الله كاشانی شهركرد جهت عمل جراحی انتخابی نوع متوسط به صورت در دسترس، انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 30 نفره تقسیم شدند. دو ساعت قبل از عمل به گروه یك 100 سی سی عرق بهار نارنج و به گروه دو محلول یك قرص 5 میلی گرمی دیازپام در 100 سی سی آب به صورت خوراكی داده شد.

در این پژوهش میزان اضطراب بیماران توسط پرسشنامه اضطراب اسپیل برگر و علایم حیاتی بیماران قبل و دو ساعت پس از دریافت دارو ثبت شد.

یافته های این پژوهش نشان می دهد؛ گروه ها از نظر ویژگی های دموگرافیك، نبض و اضطراب قبل از عمل همان بودند، میزان اضطراب موقتی پس از مصرف دارو در هر دو گروه مصرف كننده بهار نارنج و دیازپام كاهش یافت.

تغییرات تعداد نبض و فشار خون در هر دو گروه قبل و بعد از مصرف دارو تفاوت آماری معنی داری نداشت.

           

یا کلا بیخیال بریم یوگا و مدیتیشن

• برچسب ها: کنکور، آرامش اعصاب،  

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 8 تیر 1390    | توسط: Zeinab-R-A    | طبقه بندی: انتخاب ویژه، پزشکی،     | نظرات()